jul 282021
Surprise! Zwanger van de derde. Het eerste trimester.

Eindelijk kan ik het hier vertellen. Ik ben zwanger van de derde. Wat fantastisch nieuws is natuurlijk. Het is de hoofdreden dat ik vooral op mijn blog wat minder actief ben. Op insta deel ik vrijwel dagelijks nog steeds van alles wat me bezig houdt, dus volg me vooral daar ook.
Het eerste trimester zit er bijna op. Het trimester wat ik bij mijn vorige zwangerschappen echt niet geweldig vond. Wanneer dit online gaat ben ik ongeveer 12 weken zwanger. En kan ik je er al alles over vertellen. Een blog vol heerlijke vrouwenpraat.

De test: echt zwanger van de derde

zwanger van de derde

Ik kon niet wachten met testen. Ik voelde aan alles dat er iets was, maar wat wist ik niet. Ik heb dit keer heel vroeg getest. Dit had er ook mee te maken, dat ik slechts een cyclus zonder een koperspiraal heb gehad. Mijn koperspiraal zat niet goed, waardoor ik ongeveer drie kwart van de maand bloed verloor. Niet echt handig en dit was de hoofdreden om mijn spiraal te laten verwijderen. Maar hierdoor had ik ook geen idee of mijn cyclus nog normaal was. Direct hebben we de eerste maand ook ovulatietesten gebruikt, gewoon om inzicht te krijgen in mijn cyclus. De maand erop gingen we ervan uit dat ik wederom op dag 18 zou ovuleren, maar dit bleek niet zo te zijn. Echt regelmatig was mijn cyclus dus nog niet te noemen. En daarom begon ik met vroeg testen.

De eerste test was negatief, maar was ook een week voor mijn menstruatie getest. De tweede test zag ik een heel licht streepje (4 dagen voor mijn menstruatie, of nouja dat dacht ik). En hoe licht het streepje ook was, een streepje is zwanger! Wat een ongeloof! Ik keek mijn man echt wel even aan van huh? Wauw!

Bloedverlies & nog meer testen

De dag na de positieve test had ik plots bloedverlies. Bruin bloedverlies. Niet veel maar ik schrok toch. Ik herkende dit wel van Zusjes zwangerschap, maar toch was ik een beetje ongerust. Ik reed naar de kruidvat en kocht gelijk een boel testen. En ging direct over op testen. Gelukkig was de lijn wat dikker blauw en stopte het bloeden ook meteen. Was het toch gewoon een innestelingsbloeding.
En nu ik toch nog wat testen had liggen heb ik nog een paar keer meer getest. Dit heb ik in mijn 2 vorige zwangerschappen dus echt niet gedaan. Maar blijkbaar had ik er dit keer wel behoefte aan.

Kwaaltjes of eigenlijk geen kwaaltjes

Ik plande de eerste echo in rond 9 weken zwangerschap. Zodat ik zeker wist dat er een flikkerend hartje te zien zou zijn, als alles goed is natuurlijk. Maar tussen die eerste positieve test en de echo zaten weken waarin ik me gewoon niet veel anders voelde dan normaal. Ik was misschien wat vermoeider, maar dat was het dan ook wel.
Geen misselijkheid, geen enorm pijnlijke borsten, geen duidelijke cravings, eigenlijk voelde ik me gewoon prima. Dat maakte me ook behoorlijk onzeker. Zonder kwaaltjes voelde ik me minder zwanger en vroeg me steeds af of alles wel goed zou zijn.

De eerste echo: Jawel het bewijs ik ben echt zwanger van de derde

Eindelijk was daar de echo! Ik vond het mega spannend en zag niet direct een hartje kloppen, want de tv was te ver weg. Maar even later zagen we een super mooie hartslag. Het gevoel wat ik kreeg is zo ongelooflijk mooi. Met tranen in mijn ogen keek ik naar het scherm, waar ik armpjes zag bewegen. Voor mij is het nu pas echt. Ik ben zwanger!!!! 

Ik wil het van de daken schreeuwen, maar heb besloten te wachten tot de termijnecho. Voor nu is 15 februari de uitgerekende datum, maar dat kan natuurlijk nog veranderen. 

We hadden ook een gesprek met de verloskundige en dat was een heel fijn gesprek. Waarbij ze direct zei dat ze absoluut vond dat bevallen zeker niet enkel medisch is, en juist meer niet dan wel. Ze zei het is een heel mooi natuurlijk proces. En dat is precies hoe ik er dit keer in sta. Maar daarover zal ik vast nog wel een hoop schrijven, want als ik ergens zeker van ben is dat ik het deze zwangerschap echt wel anders wil. Ik zie dit als mijn laatste zwangerschap en alleen daarom al wil ik het doen zoals ik het wil.

De derde zwangerschap delen met familie

We besloten al vrij vroeg om deze zwangerschap te delen met onze familie. Mijn man kon helemaal niet wachten om het nieuws te delen, zo trots als hij is. We besloten het te vertellen op vaderdag. Een mooi cadeau voor de opa’s, die dus nog een kleinkind erbij krijgen. Beide opa’s, maar ook de oma’s waren super trots en blij met het mooie nieuws.

Waarbij we bij meneertje een kraskaart hadden gemaakt en Zusjes zwangerschap met een leuke foto hadden gedeeld, hebben we het dit keer gewoon gezegd. Niets bijzonders, maar passend bij ons.

Meneertje en Zusje leerde na de eerste echo dat ik zwanger was. Hoe we dit aanpakken zal ik delen in een aparte blog. Voor nu kan ik je zeggen dat ze het heel leuk lijken te vinden.

De termijnecho

Afgelopen maandag kregen we de termijnecho. Echt gezellig was het niet. We hadden een mega chagerijnige echoscopiste, die het heel vervelend vond dat mijn blaas niet vol was. Begrijpelijk dat het vervelend was voor haar, maar dat soort dingen vergeet je gewoon bij een derde. Zo is het ook.
Maar onze kleine alien was de vrolijkheid zelve en zwaaide gelijk eventjes naar ons. We kregen ook te horen dat de uitgerekende datum niet 15 februari maar 11 februari was. Kreeg ik zomaar 4 dagen cadeau. Hoewel ik zelf denk dat mijn zelf berekende datum 14 februari veel beter kan kloppen. Maar het maakt natuurlijk niets uit. Een baby komt, wanneer het er klaar voor is. Maar het heeft wel als voordeel dat ik nu eerder met verlof kan, en dat is natuurlijk wel fijn.

Kwaaltjes

Ik heb inmiddels nog niet echt kwaaltjes. Vermoeidheid een beetje, ik ruik beter (wat ik irritant vind), mijn buik wordt groter en heb al wel wat last van bekkenpijn gehad. In mijn vorige zwangerschappen heel veel last van gehad. Ik heb de bekkenband weer van zolder gehaald en gemerkt dat dit echt verlichting geeft. Bovendien als ik wat minder doe gaat het ook beter. De fysio is inmiddels ook weer ingepland en ik hoop deze zwangerschap met zo min mogelijk pijn door te komen. De 6 weken vakantie die ik nu heb gaan daar zeker aan bijdragen.

Wat ben ik blij dat ik nu eindelijk van de daken kan schreeuwen dat Meneertje & Zusje een broertje of zusje krijgen. Dat ik voor de laatste keer (want dat is het echt voor mijn gevoel) zwanger ben. Ik geniet er tot nu toe echt enorm van. In gedachten heb ik de babykamer al ingericht en de babynamen zijn al bijna uitgekozen. Oh en het is fijn dat ik weer strakkere kleding aan kan doen en niet meer uit alle macht mijn groeiende buik hoef te verbergen. Want jeetje wat groeide mijn buik hard.

Sabine

Ik, Sabine, ben 32 jaar. Moeder van een prachtige zoon (juli 2018 ) en dochter (juni 2019). Het leukste tijdstip van de dag is wanneer er weer tijd is om te spelen. Op mijn blog ishetalspeeltijd.nl deel ik allerlei speeltips voor baby's en dreumesen.


Write a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *