nov 182019
Sinterklaasdilemma

Gaan we wel of geen Sinterklaas vieren? Die vraag hebben mijn man en ik elkaar het afgelopen jaar al een aantal keer gesteld. Nooit echt met een duidelijke conclusie. 
Voor de meeste van mijn vrienden en kennissen is het vieren van Sinterklaas geen vraag maar een feit. Waarom is het voor ons dan wel een vraag?


Pietendiscussie

Laat ik maar gelijk met de deur in huis vallen. Ik vind zwarte piet racistisch. Zo dat lucht op!
Eerlijk, ik vond het eerst absoluut niet racistisch. Ik heb jarenlang pieten geschminkt. Destijds vond ik de anti-zwartepieten campagne belachelijk maar na wat verdieping ben ik van mening veranderd.

Bovendien doet het er voor mij eigenlijk ook niet zoveel toe of het daadwerkelijk racisme is. Er is een hele grote groep mensen in ons land die zich absoluut niet prettig voelen met het feest met zwarte piet. Aangezien het een feest is voor alle Nederlandse kinderen vind ik dat alle kinderen (en ouders) van het feest moeten kunnen genieten. Dat vind ik belangrijker dan de vraag of het racisme is.

De andere kant is dat zwarte piet eigenlijk al wordt vervangen door gewone pieten. In de plaats waar ik woon hebben ze nog wel zwarte pieten, maar die zijn makkelijk te ontwijken door niet naar de intocht te gaan. Gewoon de intocht op tv kijken en daarna schoentje zetten. Zwarte pieten een beetje ontwijken en dan kun je denk ik prima een niet racistisch sinterklaasfeest vieren. Het zal hooguit wat meer moeite kosten. Dus dit is eigenlijk geen reden meer om het feest niet te vieren.

Liegen

Mijn tweede reden om te twijfelen is dat ik een vrij grote leugen tegen mijn kinderen moet vertellen. Ik wil mijn kinderen leren dat liegen niet nodig is. Het voelt heel erg dubbel om dan een uitzondering te maken voor Sinterklaas. Waar ik me helemaal aan erger is dat ik weinig keuze heb vanwege de sociale druk die hierbij komt kijken. Als ergens mijn haren van overeind gaan staan is het doen wat alle mensen doen. Mezelf gedragen als een mak lammetje dat de sloot in springt omdat alle andere lammetjes dat doen. Ik kan me makkelijk aan regels houden maar aan ongeschreven regels heb ik een gruwelijke hekel.

Als ik Sinterklaas vier zeg ik eigenlijk dat het oké is om te liegen? En dat vind ik niet. Bovendien kan ik me voorstellen dat je als kind best bang bent voor een man die zomaar in jouw huis komt terwijl jij ligt te slapen. Een soort omgekeerde inbreker. En dan hebben we het nog niet over de spanning die erbij komt kijken. Wekenlang gaat het nergens anders over.

Ik zou natuurlijk kunnen vertellen hoe Sinterklaas werkelijk in elkaar steekt. Maar hoe leg je zoiets uit? Mama en papa zijn Sinterklaas, maar iedereen doet alsof het een witte man met baard op een paard is. Je mag absoluut nooit doorvertellen dat Sinterklaas nep is.
Dat is vragen om een enthousiast kind die de waarheid gaat rondbazuinen en daarmee het feest voor anderen verpest. Daar komt dus ook de sociale druk om de hoek kijken.

Helemaal niet vieren is bovendien ook een beetje sneu. Want zodra ze het begrijpen is dat natuurlijk net zo min uit te leggen. Ik vraag me toch af hoe gezinnen die het niet vieren dit aanpakken.
Niet vieren is ook niet mijn doel, want ik heb zelf prachtige herinneringen aan Sinterklaas vieren. Liedjes zingen, de pepernoten die door de kamer heen lagen en natuurlijk de cadeautjes. Dat wil ik mijn kind natuurlijk ook gewoon geven.

Voor nu hebben we besloten om dit jaar geen Sinterklaas te vieren, maar kerst. De oudste begrijpt het toch allemaal nog niet echt. Volgend jaar gaan we het waarschijnlijk wel vieren, want echt aan ontkomen kunnen we niet. Wie weet gaan we uiteindelijk wel zoiets zeggen als Sinterklaas heeft ons gevraagd cadeautjes voor je te kopen, zo komen er geen vreemde mensen in ons huis. Waarmee we half liegen. En voor hetzelfde geld gaan we wel compleet Sinterklaas vieren en liegen we vrolijk mee.


Er zijn heel veel redenen om het niet te vieren. Maar het feest draait niet om mij en al helemaal niet om mijn principes.
Het draait om mijn kinderen en als zij het leuk vinden dan is dat duizendmaal belangrijker. 

Sabine

Ik, Sabine, ben 31 jaar. Moeder van een prachtige zoon (juli 2018 ) en dochter (juni 2019). Het leukste tijdstip van de dag is wanneer er weer tijd is om te spelen. Vandaar dat ik blog op ishetalspeeltijd.nl


Write a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *