De rots van boven

De vertaler van het jaar is voor mij Edward van de Vendel. Hij vertaalde mijn lievelingsboek van 2022, namelijk ‘De rots van boven’. Ik vind de vertaling knap gedaan, want Jon Klassen schrijft boeken in een minimalistische stijl. Zowel de tekst als de tekeningen bevatten geen poespas. En om een tekst dan zo te vertalen dat het zowel minimalistisch blijft als grappig vind ik onwijs knap.

Disclaimer: Ik maak gebruik van affiliatelinks in dit blogartikel.

De rots van boven – Jon Klassen

vertaald door Edward van de Vendel

Mijn liefde voor de boeken van Jon Klassen is groot. Echt heel groot. Het eerste boek dat ik van hem las (Deze hoed is niet van mij) leende ik bij de bibliotheek en heb ik maanden later pas terug gebracht. Ik bleef het voorlezen. De eerste keer moest ik zelf zo hard lachen, want de humor is flauw. Ik hou ervan. Meneertje vond het boek geweldig en sindsdien was er liefde. Liefde voor de boeken van Jon Klassen. Dat werd groter toen ik ontdekte dat hij prentenboeken heeft gemaakt over de driehoek, cirkel en het vierkant. Mijn wiskundehart maakte een sprongetje. We leenden alle boeken van hem bij de bibliotheek en tot nu toe zijn we nog niet 1 keer teleurgesteld geweest. 

Jon Klassen heeft een hele minimalistische stijl, ‘De rots van boven’ is hierop geen uitzondering. De prenten zijn minimalistisch. Hij gebruikt echte natuurtinten en geen poespas. Geen schreeuwerige kleuren of eindeloze details, zoals veel andere kinderboeken wel hebben. Maar ook de tekst is minimalistisch. Geen woord teveel. Het vertaalwerk van Edward van de Vendel is subliem, wat mij betreft. 

Het prentenboek bestaat uit 5 delen. De schildpad heeft een lievelingsplek gevonden en nodigt het gordeldier uit om bij hem te komen staan. Maar het gordeldier heeft een slecht voorgevoel en gaat liever op een andere plek staan. Daar komt ook slang te staan. En dan valt er een rotsblok omlaag.

Zonder al te veel te verklappen gaat het verhaal verder daar waar de rotsblok is gevallen. 

Het boek zit boordevol humor. Hierdoor is het echt een feestje om voor te lezen. Niet alleen leuk voor je kindje, maar dus ook voor jou. Ik moest de eerste keer echt hardop lachen, want de humor ligt helemaal in mijn straatje. Een zin als ‘Ik ben nooit moe” kan ik enkel lezen met zo’n kinderstemmetje met een nadruk op nooit. Een bladzijde later ligt de schildpad te slapen. Dat vind ik dus hilarisch herkenbaar. 

In het boek zit ook nog een soort futuristische robot, die me deed denken aan de film Mother/Android waarin er ook robots rondvliegen. Films waarin de mensheid vergaat zijn mijn favoriete genre films. Ik hou van evil robots die de wereld vernietigen. Dus de toevoeging van een boze robot was helemaal in mijn straatje. 

Ik hoef denk niet meer uit te leggen dat ik ontzettend enthousiast ben over ‘De rots van boven’, absoluut favoriet prentenboek van 2022. Op mijn instagram deel ik vanavond nog een leuke activiteit die past bij het boek.

Geschreven door

Sabine

Ik ben Sabine, een dertiger met een passie voor spelen. Moeder van een prachtige zoon (juli 2018 ), dochter (juni 2019) en nog een zoon (februari 2022). Op mijn blog ishetalspeeltijd.nl deel ik allerlei speeltips voor baby's tot peuters.