jun 232020
Hoera Zusje is 1 jaar!

Vorig jaar schreef ik een brief naar Meneertje voor zijn eerste verjaardag. Dat wilde ik ook voor Zusje, maar dat vond ik misschien nog wel lastiger dan de brief naar Meneertje. En dat terwijl ik die brief tijdens mijn kraamweek schreef, je kunt je voorstellen dat daar een hoop tranen bij kwamen kijken. Dat is bij deze brief niet anders. Het idee dat ik geen baby meer in huis heb vind ik zelf behoorlijk lastig 😉


Lief Zusje

Je bent vandaag 1 jaar. En dus ben je geen baby meer, maar een heuze dreumes. Dat is voor mij wel even wennen, want ik had 2 jaar lang een baby in huis. En misschien daarom noem ik je liefkozend nog steeds mijn kleine baby. En eigenlijk is dat heel stom, want vanaf het moment dat je geboren was wist ik het al. Jij wilde helemaal geen baby zijn. 

Het eerste half jaar hebben we het moeilijk gehad. Je had krampjes, sliep nauwelijks en je klonk soms als een verstokte roker.  Jij zat daar in een babylichaam maar wilde zoveel meer, terwijl dat echt niet ging. 

Maar met iedere stap die je maakte werd je een blijere baby. Met de ontdekking van je handjes, begon je te spelen en werd je tevredener. Toen je mijn hulp niet meer nodig had voor het draaien werd er wat vaker geslapen. En de puffer hielp daar ook bij. En toen je jezelf vooruit kon bewegen werd er meer gelachen. Zo werd je iedere keer wat blijer en gelukkiger. Ik zeg dan ook vaak dat ik een baby kreeg die geen baby wilde zijn, en voor mijn gevoel is dat zo.

Als ik over je praat zeg ik altijd dat je zo lief bent, maar ook dat je echt een ding bent. Je hebt vanaf dag 1 een duidelijke eigen wil en die laat je horen ook. Eerst door te huilen en inmiddels door te gillen. Soms oorverdovend tot ik een piep in mijn oren heb. Meestal omdat je het ergens niet mee eens bent, maar vaak ook omdat je het juist heel erg naar je zin hebt.

Je gaat echt je eigen gang. Als je een spel leuk vindt dan speel je het echt minutenlang. Je speelt soms wel een uur in de box en dan heb je het prima naar je zin. Zeker wanneer er boekjes zijn die je zelf kunt lezen. Maar wat je het allerliefste doet is opgevouwen was uit een lade of wastas halen. En dan zit je me daar een partij schuldig en trots te kijken. Je snapt nu al dat ik daar helemaal niet zo blij van word, maar boos kan ik niet worden op zo’n ondeugende blik.

Wanneer je lacht is het alsof de wereld lacht.

Sowieso ben je een onwijs expressief meisje. Wanneer je lacht is het alsof de wereld lacht. Als je wilt worden opgetild, strek je je armpjes naar me uit en dat doe je zo overtuigend dat het voor heel de wereld duidelijk is wat je wilt.  Jij kan kiekeboe spelen zonder dat je daar iets bij nodig hebt. Je praat zonder woorden en dat vind ik echt heel knap.

Je bent echt een papa’s kindje en je weet nu al precies wat je moet doen om hem in te pakken. Naar hem lach je zoals je naar niemand lacht. Met die grote bruine ogen van je, weet je eigenlijk iedereen wel in te pakken. 

Je volgt je grote broer in alles. Maar hij volgt jou ook. Speelt hij met de bal, dan wil jij dat ook. En doet hij wild dan doe jij wilder. En samen kunnen jullie echt heerlijk lachen. Lachen zoals alleen kleine kinderen dat kunnen. Je grote broer beschermt je ook en dat vindt je niet altijd leuk. Als hij ziet dat je naar Smetje (poes) toe gaat, duwt hij je snel weg. Hij weet dat Smetje je gaat slaan als je in de buurt komt, maar dat heb jij nog niet geleerd.  

Eigen tempo

Alles gaat op je eigen tempo. We bleven wachten op je eerste tandjes maar met elf maanden kwamen er gelijk een hele hoop. En waar ik vrijwel iedere baby niet echt mooier vind worden van die eerste tandjes, is dat bij jou wel anders. Want dat schattige spleetje tussen je voortanden maakt jou nog schattiger dan je al was. 

Je loopt nog niet en staat ook zeker nog niet los. Je eerste woordje heb je ook nog niet gezegd en dus oefen ik nog eventjes mama met je. Maar het is alsof jij alles eerst net zo lang observeert tot je het jezelf al eigen hebt gemaakt. Want toen je eenmaal kroop ging je vliegensvlug en met zitten ging het niet anders. 

Lief klein meisje we hadden een verschrikkelijk rotte start. En wat zijn we blij dat we die achter ons laten. Je bent me er eentje en eentje waar ik met alles wat ik heb van hou. 

Vandaag ben je een dreumes, maar je blijft mijn kleine baby. 

Sabine

Ik, Sabine, ben 32 jaar. Moeder van een prachtige zoon (juli 2018 ) en dochter (juni 2019). Het leukste tijdstip van de dag is wanneer er weer tijd is om te spelen. Op mijn blog ishetalspeeltijd.nl deel ik allerlei speeltips voor baby's en dreumesen.

Reader Comments

  1. Lieve Anne, als oma zijnde maak jij me altijd blij. Als ik je vasthoud dan kan ik je wel opeten zo veel houd ik van je.
    Van opa ben je zijn mooiste piepemuis en dan lach je voluit.
    Nu al een jaar en wat heeft mama een prachtige ode geschreven over jou.
    Jullie zijn mijn 2 liefste meisjes Xxx

Write a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *