aug 192019
Babyvoornemens

Je hebt nieuwjaarsvoornemens, voornemens voor het nieuwe schooljaar, voornemens die je tijdens je vakantie bedenkt maar vrijwel iedere moeder in wording heeft babyvoornemens.
Het zijn voornemens die je doet wanneer je denkt dat je iets nooit gaat doen of juist heel veel gaat doen. Voornemens die je maakt tijdens het lezen van alle tijdschriften/blogs/boeken over baby’s.
Ik had een hele hoop voornemens in de vorm van regels die ik mezelf oplegde. Maar regels zijn er om te breken en voornemens zijn er om in de prullenbak te gooien.

Vandaag deel ik mijn babyvoornemens die ik nu al de deur uit heb gedaan.

Buitenlucht

Mijn voornemen was om iedere dag even met mijn kindjes naar buiten te gaan. Buitenlucht is goed voor een kind had ik gelezen.
Nou dat voornemen ging als eerste de deur uit. Ik heb helemaal geen zin om altijd naar buiten te gaan. En dus kijken we nu op regenachtige (en soms ook niet regenachtige) dagen gewoon even naar buiten. Er staat een boom in de tuin, daar kun je prima naar wijzen vanachter het raam. En als ik dat raam dan open doe komt er ook nog buitenlucht naar binnen. Ik vind het goed genoeg.

Tv-kijken

tv-kijken

Mijn schatjes zouden never nooit langer dan een kwartier tv per dag mogen kijken, zolang ze klein zijn. Toen werd ik zwanger, kon ik amper uit de voeten en kreeg meneertje lastige buien. Van die buien waarin hij eigenlijk alleen maar kon huilen. Ik zette juf roos aan en alsof een wonder werd hij stil. Sindsdien gaat juf roos iets vaker aan, als ik idealiter zou willen. Ik troost me met de gedachten dat juf roos hem vast wel dingen leert, ze is niet voor niets een juf.

Wegen

Ik had me voorgenomen mijn beide kinderen netjes wekelijks te wegen tot ze 6 weken waren. Dit is bij meneertje zeker gelukt, was ook nodig omdat hij veel spuugde.
Zusje is inmiddels de 6 weken gepasseerd en na de kraamweek nog 2 keer gewogen. Eerlijk de wil is er wel geweest, alleen het consultatiebureau heeft geen inloopuur meer bij mij in de buurt. Ik moet om haar te wegen de bus nemen en dat ga ik niet wekelijks voor mijn lol doen met de ene in de draagzak en de ander in de buggy. Daar wordt werkelijk niemand vrolijk van.

Water

Iets anders als melk of water (thee) voor de eerste verjaardag, was een grote no go!
Tot meneertje minder flessen melk moest gaan drinken en absoluut geen water wilde drinken. Werkelijk alle bekers en flessen hebben we geprobeerd, maar van water moest hij echt niets hebben. Op het kdv hadden ze hem diksap gegeven en dat dronk hij helemaal op. Weg voornemen. We kochten een fles diksap en sindsdien drinkt hij zowel water als diksap. Dikke prima wat mij betreft.

Co-sleepen

co-sleepen

Voor meneertje geboren was, zei ik dat hij gelijk op zijn kamer moest gaan slapen. Ik had gelezen dat, dat beter was voor kinderen. Zo gingen ze sneller doorslapen. Bovendien riepen eigenlijk alle Toen we uit het ziekenhuis kwamen heb ik direct een co-sleeper besteld. Voor geen goud liet ik mijn kleine mannetje alleen in zo’n groot bed slapen. Uiteindelijk heeft hij 10 weken naast me in een co-sleeper geslapen. Dat was heerlijk. Ik kon uren naar hem kijken en ik vond het fijn om hem zo dichtbij me te hebben dat ik hem kon ruiken.

Het plan was om met zusje precies hetzelfde te doen. 
Zusje is alleen geen stille slaper. Ze krijst af en toe in haar slaap. Wij worden er wakker van, maar zij slaapt verder. Na 5 weken vond ik het genoeg geweest en heb ik haar op haar eigen kamertje gelegd. Blij toe, want nu slaapt ze af en toe een nacht door. En dat betekent meer slaap voor mij en dus een blijere mama. 

Verse groenten en fruit

Je raad het al, ik was zo’n mama to be die dacht dat ze alle ballen in de lucht kon houden terwijl ze heel vrolijk groentehapjes in de keuken stond te maken. Niet dus! Tuurlijk heb ik dat in het begin gedaan, maar ik werd dat heel snel beu. Een potje is ook helemaal prima en tien keer makkelijker. Bovendien ben ik vrij snel overgestapt op de je-eet-met-de-pot-mee-methode in combinatie met de je-eet-zelf-maar-methode.

Cry Baby

Tijdens mijn eerste zwangerschap had ik gelezen dat je baby’s tot een half jaar niet genoeg kunt verwennen met aandacht. Ze laten huilen was dus helemaal niet nodig. Ik zou mijn baby dus ook echt niet laten huilen.
Dit hield ik aardig vol, tot ik op vakantie ging en meneertje een sprongetje kreeg. Dat was heel veel huilen en hij was ontroostbaar. Daar liep ik op een bungalowpark met een krijsend kind in de wagen. Je kunt je de blikken wel voorstellen. Uren heb ik met hem gelopen, gewiegd en voor hem gezongen, maar niets leek te helpen. Tot ik besloot dat hij zich maar gewoon in slaap ging huilen en we de 10-minuten-methode probeerden. Dat bleek een gouden zet.
Sindsdien laat ik mijn kinderen (ja ook de jongste) gewoon 10 minuten huilen voor het slapen. Voelt nog steeds heel gemeen van me, maar liever gemeen dan slapeloze nachten.

Kleertjes

Zusje zou de kleertjes van haar grote broer wel dragen, had ik bedacht. Dat is lekker duurzaam. Helaas had ik dat nog niet bedacht toen meneertje geboren was. En dus had ik een hele hoop jongenskleding liggen. Nu draagt ze daar echt wel een groot gedeelte van, maar ik ben zo blij met alle mooie roze pakjes die ik met haar geboorte heb gekregen. Zelf kochten we een mooi geel pakje waar ik helemaal verliefd op ben. En ik weet nu al dat er heel veel mooie roze kleertjes gekocht gaan worden.

kleertjes

Voel ik me nu schuldig dat ik al deze voornemens in de prullenbak heb gegooid?  Nee! Ik had van te voren gedacht dat ik een soort supervrouw kon zijn met oneindige energie, die zomaar even alle ballen hoog zou houden. Dat was natuurlijk gewoon een grapje van mijn gedachten.
Ik heb mijn ideaalbeeld gewoon even aangepast. Een ideaalbeeld waarbij ik simpelweg geen of minder verwachtingen heb. 

Sabine

Ik, Sabine, ben 31 jaar. Moeder van een prachtige zoon (juli 2018). Ik heb een liefde voor spelen en daar blog ik over.


Write a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *